‘S KATZ DEITSCH SCHTICK

Wann‘s Winter watt

Der Deich, er hot en Haut gegrickt,
So ass mer neegscht druff laafe kann.
Die Fischlin warre schier verrickt,
Sie giekse mit ihr Naase owwe an.

Un nemmscht en gleener Kisselschtee,
Un warefscht ihn weit, dann heer, ‘s macht klirr
Un ditscher – ditscher – ditscher – dirr,
Hurray, du luschticher Kisselschtee!

Er zwitschert wie en Voggel schee,
Un duht ass wie en Schwalmli fliege,
Doch noht bleibt er, mei Kisselschtee,
Ganz weit, ganz weit uff em Deich draus liege.

Do kumme die Fischlin, die Naaseweis,
Un gucke darich sell Fenschter vun Eis,
Un denke, sell Schtee waer ebbes zu esse,
Awwer wie sie ihr Naase ans Eis aa presse,
‘S Eis iss zu dick, ‘s Eis iss zu alt,
Sie mache sich yuscht die Naase kalt.

Awwer bald, awwer bald,
Warre mer selwert uff unser eegeni Sohle
Enaus geh kenne un sell Schtee widder hole.

Michael Werner
(naach Chr. Morgenstern)

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s